Miesiąc: grudzień 2024

Zejście ze szczytu Čáp poszło nam błyskawicznie, a krótka, 11-minutowa przejażdżka dzieliła nas od głównej atrakcji dnia – Skalnego Miasta w Adršpach.

Zamiast szukać miejsca na głównym, często zatłoczonym parkingu, obraliśmy inną strategię: zaparkowaliśmy przy jednej z lokalnych restauracji. Zanim ruszyliśmy na szlak, postanowiliśmy zadbać o zapasy energii. Knedle w gulaszu i zimne piwo to zestaw obowiązkowy, który sprawił, że na zwiedzanie ruszyliśmy w wyśmienitych nastrojach.

Po zakupieniu biletów (130 CZK za osobę) i uzbrojeniu się w mapę, weszliśmy w krainę piaskowca. Przygodę zaczęliśmy od turkusowego jeziorka (dawna piaskownia), a następnie ruszyliśmy zielonym szlakiem w głąb labiryntu. Rozmiary tutejszych formacji są wręcz przytłaczające – przy naszych rodzimych Błędnych Skałach Adršpach wygląda jak kraina gigantów.

Przy wodospadach odbiliśmy na żółty szlak, chcąc dotrzeć do wyżej położonego jeziorka. Niestety, na miejscu okazało się ono suchym osadnikiem („osuchem”), co nieco ostudziło nasz entuzjazm. Atmosferę dodatkowo zagęściła grupa hałaśliwej młodzieży – jeden z chłopaków zapędził się w stromy, niebezpieczny teren. Nie chcąc być świadkami nieszczęśliwego wypadku, szybko ewakuowaliśmy się z tego miejsca, wracając na główną pętlę zielonego szlaku.

Spacerując powrotną drogą, podziwialiśmy kunszt natury, choć naszą uwagę zwróciły liczne pozostałości po niemieckiej obecności w tych rejonach (dawne napisy i tablice), które budziły w nas mieszane uczucia. Mimo to, majestat skał wygrywał z każdą refleksją historyczną. Po powrocie na parking uznaliśmy, że zwiedzanie było tak intensywne, iż zasługujemy na drugą turę czeskiej kuchni. Smażony ser z frytkami i obowiązkowe piwo były idealnym zwieńczeniem tej wyprawy.

Informacje o trasie

• Miejsce: Adršpašské skály (Adršpach), Czechy.
• Czas zwiedzania: ok. 2,5 – 3 godziny (spokojnym tempem).
• Trasa: Pętla szlakiem zielonym z odbiciem na żółty (do wodospadów i górnego jeziorka).
• Koszt wstępu: 130 CZK / osoba (warto sprawdzić aktualne ceny online, bo w sezonie bywają zmienne).
• Trudność: Bardzo łatwa, choć schody przy wodospadach i na żółtym szlaku mogą zmęczyć.

Porady i Informacje praktyczne

Strategia parkingowa:

• Jeśli planujecie posiłek, parking przy restauracjach to strzał w dziesiątkę. Często przy skorzystaniu z menu parking jest tańszy lub darmowy, a unikacie tłoku na głównym placu przy wejściu.

Bilety online:

• Adršpach wprowadził system rezerwacji biletów przez internet. Warto kupić je wcześniej na oficjalnej stronie – jest taniej niż w kasie, a przede wszystkim macie gwarancję wejścia (w szczycie sezonu liczba turystów jest limitowana).

Bezpieczeństwo i szlak:

• Przykład młodzieży, którą spotkaliśmy, pokazuje, że skały budzą niepotrzebną brawurę. Piaskowiec bywa kruchy i bardzo śliski (szczególnie zimą!). Trzymajcie się wyznaczonych barierek i stopni – upadek w takim terenie rzadko kończy się tylko na strachu.

Ciekawostka historyczna:

• Skalne Miasto stało się popularne dopiero po wielkim pożarze lasu w 1824 roku, który odsłonił niedostępne wcześniej labirynty skalne. Od tego czasu zaczęto wyznaczać pierwsze ścieżki turystyczne.
• Niemieckie napisy, które widzieliśmy, to często pamiątki po dawnych turystach z XVIII i XIX wieku (w tym słynnym poecie Goethe’m), kiedy te tereny były pod silnym wpływem kultury niemieckiej.

Co warto zobaczyć?

• Gotycka Brama: Symbol Adršpachu, postawiona w 1839 roku jako wejście do labiryntu.
• Wielki Wodospad: Ma 16 metrów wysokości i robi największe wrażenie po zawołaniu czeskiego hasła „Krakonoši, dej nám vodu!”.

23 grudnia 2024 roku, godzina 15:10. Podczas gdy większość ludzi kończyła przedświąteczne zakupy, my podjęliśmy szybką decyzję: ruszamy w góry! Naszym celem była Skalna Czaszka – jedna z najbardziej niesamowitych, a zarazem nieco ukrytych perełek Gór Stołowych. Wiedzieliśmy, że zmrok zapada teraz błyskawicznie, więc plan zakładał wersję „ekspres”.

Już na samym początku góry nas sprawdziły. Zmyleni śladami na śniegu, poszliśmy w złym kierunku i musieliśmy nadrabiać drogi. Warunki były trudne – temperatura oscylowała wokół zera, a topniejący od gruntu śnieg zamienił szlak w śliską i mokrą pułapkę.

Po drodze minęliśmy miejsce, które zawsze wywołuje dreszcz i zmusza do refleksji. To tutaj, w 1997 roku, doszło do tragicznego i do dziś niewyjaśnionego morderstwa dwójki studentów. Stojąc tam w zapadającym zmroku, czuć było ciężar tej historii. Zapaliliśmy w myślach symboliczne światełko i ruszyliśmy dalej, by zdążyć przed całkowitą ciemnością.

Pod samą Skalną Czaszką zameldowaliśmy się po 47 minutach walki z błotem i własnym błędem nawigacyjnym. Widok tej formacji w ostatnich promieniach dnia był wart każdego wysiłku. Skała do złudzenia przypomina ludzką czaszkę, dumnie górując nad okolicą.

Zamiast wracać po własnych śladach, włączył nam się „tryb Harpagana”. Postanowiliśmy zamknąć pełną pętlę o długości 7 kilometrów. To wtedy zaczęła się prawdziwa zabawa. Rozlewiska, kałuże wielkości jezior i rzeki płynące środkiem szlaku zmusiły nas do marszu na przełaj. Gdy zgasło słońce, a nasza główna czołówka odmówiła posłuszeństwa, zostaliśmy z latarką w telefonie.

W całkowitych ciemnościach, omijając strumienie, dotarliśmy do odcinka z drewnianymi pomostami i schodami. Choć zazwyczaj wolimy dzikie ścieżki, tym razem te udogodnienia przyjęliśmy z ogromną wdzięcznością – dawały poczucie bezpieczeństwa, gdy światło telefonu ledwo omiatało śliskie stopnie. Do auta dotarliśmy zmęczeni, mokrzy, ale niesamowicie ukontentowani.

Informacje o trasie

• Cel: Skalna Czaszka (okolice Narożnika).
• Dystans: ok. 6,6 km (pełna pętla).
• Czas przejścia: ok. 2 godziny 10 minut (z przygodami i marszem po ciemku).
• Trudność: Umiarkowana (zimą bardzo ślisko i mokro).

Porady i Informacje praktyczne

Dojazd i parking:

• Najwygodniej zaparkować na Parkingu powyżej Lisiej Przełęczy (droga między Karłowem a Radkowem). Stamtąd podejście pod Narożnik i dalej w stronę Skalnej Czaszki jest stosunkowo szybkie.

Nawigacja i bezpieczeństwo:

• Latarki to podstawa! Nasza wyprawa pokazała, że jedna czołówka to za mało, a telefon w niskich temperaturach szybko traci baterię. Zawsze miejcie zapasowe źródło światła.
• Skalna Czaszka znajduje się poza głównym, znakowanym szlakiem (prowadzi do niej wydeptana ścieżka od szlaku niebieskiego). Łatwo ją przegapić, zwłaszcza gdy podąża się za „fałszywymi” śladami na śniegu.

Miejsca pamięci:

• Przy szlaku niebieskim pod Narożnikiem znajduje się tablica upamiętniająca Anię i Roberta, studentów zamordowanych w 1997 roku. To miejsce ważne dla historii regionu, skłaniające do zadumy nad bezpieczeństwem w górach.

Infrastruktura:

• Odcinek powrotny w stronę Karłowa jest świetnie przygotowany – drewniane pomosty chronią cenne torfowiska i pomagają przejść suchą stopą przez najbardziej podmokłe tereny. Schody na stromych podejściach są bardzo pomocne, gdy skały są oblodzone lub mokre.

Ciekawostka o Skalnej Czaszce:

• To jedna z najbardziej fotogenicznych formacji w Górach Stołowych. Nie jest tak oblegana jak Szczeliniec czy Błędne Skały, co pozwala cieszyć się nią w ciszy (o ile nie traficie na hałaśliwych turystów). Jej kształt to wynik tysięcy lat erozji piaskowca.